ΘΕΜΑΤΑ ΓΝΗΣΙΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ

Οὐκ ἔστι χρεία φιλονικίας πρός ὑπερίσχυσιν γνώμης. Ἀρκεῖ ἡμῖν ἡ φιλαλήθεια καί ἡ ἐπίγνωσις ὅτι ἀνήκομεν εἰς τήν ΓΝΗΣΙΑΝ ΟΡΘΟΔΟΞΟΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΝ, ἥτις ἐστίν ἡ ΜΙΑ, ΑΓΙΑ, ΚΑΘΟΛΙΚΗ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ, ἡ μόνη παρέχουσα Ζωήν αἰώνιον.
http://www.egoch.org/

Σάββατο, 15 Μαΐου 2010

2- Ε Ι Σ Α Γ Ω Γ Η . ΑΙ ΙΣΤΟΡΙΚΑΙ ΧΕΙΡΟΤΟΝΙΑΙ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ ΥΠΟ ΤΟΥ ΑΕΙΜΝΗΣΤΟΥ ΒΡΕΣΘΕΝΗΣ ΜΑΤΘΑΙΟΥ Α´ ΤΟ 1948

Ε Ι Σ Α Γ Ω Γ Η


Τόν Σεπτέμβριον τοῦ 2008 συμπληρώνονται 60 ἔτη ἀπό τό ὁρόσημον τῶν Χειροτονιῶν τοῦ Ἀειμνήστου πατρός ἡμῶν Ματθαίου (Καρπαθάκη), Ἐπισκόπου Βρεσθένης, αἱ ὁποῖαι ἔγιναν τό ἔτος 1948 καί διά τῶν ὁποίων ἀνεδείχθησαν τέσσαρες Γνήσιοι Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί Ἐπίσκοποι πρός ἀδιάκοπον συνέχισιν τῆς ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΔΙΑΔΟΧΗΣ καί πρός ἀκεραίαν διαφύλαξιν τῆς ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ τῆς Μιᾶς, Ἁγίας, Καθολικῆς, καί Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας Χριστοῦ τοῦ ΘΕΟΥ ἡμῶν. Ἡ Ἐκκλησιαστική καί Ἐκκλησιολογική σημασία τῶν Χειροτονιῶν τοῦ 1948 εἶναι μεγίστη, διότι αὗται ἐτελέσθησαν ὅταν ἡ λαίλαψ τοῦ Οἰκουμενιστικοῦ Νεοημερολογιτισμοῦ εἶχε σαρώσει ὅλα τά Πατριαρχεῖα καί τάς κατά τόπους Αὐτοκεφάλους Ἐκκλησίας, καί εἶχε στήσει παντοῦ κίβδηλα ὁμοιώματα τῆς Ἐκκλησίας, εἰκονικάς ἀπομιμήσεις τοῦ Οἴκου τοῦ Θεοῦ, ἐκ τῶν ὁποίων ἀπουσιάζει ὁ Θεός καί εἰς τά ὁποῖα δέν ἐνεργεῖ ἡ Θεία Χάρις. Ἀκόμη καί ὅσαι Ἐκκλησίαι παρέμειναν εἰς τό Παλαιόν Ἡμερολόγιον καί διετήρησαν πλήρη Ἐκκλησιαστικήν καί Πνευματικήν ἐπικοινωνίαν μετά τῶν Νεοημερολογιτῶν, ἐνεσωματώθησαν οὕτω εἰς τόν Οἰκουμενισμόν καί ἀπώλεσαν τή Θείαν Χάριν, βάσει τοῦ Ἱεροῦ Κανόνος, ὁ κοινωνῶν ἀκοινωνήτω ἀκοινώνητος ἔσται

(Ι/ καί ΜΕ/ Ἀποστολικοί Κανόνες, Β/ Κανών τῆς ἐν Ἀντιοχείᾳ Συνόδου).

Τό Νέον Ἡμερολόγιον δέν εἶναι οὔτε νέα ἐπινόησις οὔτε Ἐκκλησιαστικῶς ἀδιάφορος μεταρρύθμισις. Ἀποτελεῖ παλαιάν Παπικήν ἀθέτησιν τῆς Ἱερᾶς Παραδόσεως καί δαιμονικήν διασάλευσιν τῆς Ἐκκλησιαστικῆς τάξεως.

Χρονολογεῖται δέ ἀπό τό 1582.Ὡς πρός τήν Παπικήν αὐτήν διατάραξιν τῆς Ἡμερολογιακῆς τάξεως καί τῶν Κινητῶν καί τῶν Ἀκινήτων Ἑορτῶν, ἡ Ἐκκλησία ἔλαβε θέσιν εὐθύς ἐξ ἀρχῆς. Διά Πανορθοδόξων Συνόδων καί διά Τοπικῶν Συνόδων ΚΑΤΕΔΙΚΑΣΕ κατ᾽ ἐπανάληψιν ἀπό τό 1583 ἕως τό 1904 τό Νέον Παπικόν Μηνολόγιον καί Πασχάλιον καί τό παρέδωσε ΟΡΙΣΤΙΚΩΣ, ΤΕΛΕΣΙΔΙΚΩΣ ΚΑΙ ΑΜΕΤΑΚΛΗΤΩΣ εἰς τό αἰώνιον ΑΝΑΘΕΜΑ .

Ἡ ἑξηκοστή (60ή) ἐπέτειος καί μόνη ἀρκεῖ ὡς ἀφορμή διά τήν ἀνάμνησιν τῶν χειροτονιῶν τοῦ 1948. Ἐπί πλέον ὅμως ἀφορμή δίδεται, ἀφ᾽ ἑνός, ἐκ τῆς συντηρήσεως τῆς ἀδίκου κριτικῆς τήν ὁποίαν ἤγειρον κατ᾽ αὐτῶν τῶν χειροτονιῶν οἱ ΠΡΟΔΟΤΑΙ τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως καί τοῦ Ἱεροῦ Ἀγῶνος τῶν Γ.Ο.Χ. Δεκατριμερῖται Φλωρινικοί, ἡ ΟΥΝΙΑ τοῦ Νεοημερολογιτισμοῦ, καί ἀφ᾽ ἑτέρου, ἐκ τῆς ἐγέρσεως ἀντορθοδόξως μαινομένων ἀνδρῶν, μεταξύ τῶν διαδόχων τοῦ Ἁγίου Πατρός Ματθαίου, οἱ ὁποῖοι καί πρωτοφανεῖς Αἱρέσεις ἔστησαν κατά τῆς Ἀληθοῦς Ὀρθοδόξου Πίστεως καί ἀδίστακτα Σχίσματα προεκάλεσαν εἰς βάρος τῆς Ἀμωμήτου Νύμφης τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας, ἀποδεικνυόμενοι οὕτω ψευδεπίγραφοι Ματθαιϊκοί, νοθογενεῖς υἱοί, καί ἐπίορκοι διάδοχοι τῆς ἐκείνου Ἀποστολικότητος.

Ἐξ εὐγνωμοσύνης κινούμενοι διά τάς Χειροτονίας τοῦ 1948, καί εἰς ἀνατροπήν τῶν ἐπικρίσεων κατά τῶν Χειροτονιῶν αὐτῶν, ἀλλά καί εἰς ἀνάδειξιν τῆς Ἀληθείας ὅτι αἱ Χειροτονίαι τοῦ 1948 ἀποτελοῦν Συνείδησιν Ὀρθοδοξίας, Ἐπίγνωσιν Ἐκκλησιολογίας καί μέτρον Ἐκκλησιαστικῆς εὐθύνης τοῦ Ὁμολογητοῦ τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Πίστεως ἐπισκόπου Βρεσθένης καί μετέπειτα Ἀρχιεπισκόπου Γ.Ο.Χ. Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος Ματθαίου Α´,

Κατατίθενται εἰς τήν συνέχειαν ὀκτώ σύντομα κεφάλαια ἐπισκοπήσεως τοῦ ὅλου ἐν προκειμένῳ θέματος τῶν χειροτονιῶν τοῦ 1948, αὐτοῦ τοῦ μοναδικῆς σημασίας Σταθμοῦ εἰς τήν Ἐκκλησιαστικήν Ἱστορίαν:

Α) Αἱ Θεόπνευστοι Καταδικαστικαί Ἀποφάσεις τῆς Μιᾶς, Ἁγίας, Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας κατά τοῦ Νέου Παπικοῦ Ἡμερολογίου.

Β) Ἡ Ἀντιεκκλησιαστική, Παράνομος καί Ἀντικανονική Εἰσαγωγή τοῦ Νέου Παπικοῦ Ἡμερολογίου κατά τό 1924.

Γ) Ἀνασκόπησις τῶν ἐν σχέσει πρός τό Νέον Ἡμερολόγιον Ἐκκλησιαστικῶν Γεγονότων μεταξύ 1924 καί 1948.

Δ) Τό Ἱστορικόν τῶν Χειροτονιῶν Ἐπισκόπων ὑπό τοῦ Βρεσθένης Ματθαίου κατά τό 1948.

Ε) Αἱ Παλινωδίαι τῶν Ψευδορθοδόξων Παλαιοημερολογιτῶν, πρώην Φλωρίνης Χρυσοστόμου καί τῶν σύν αὐτῷ.

ΣΤ) Αἱ κύριαι Ἐπικρίσεις τῶν Χειροτονιῶν Ἐπισκόπων ὑπό τοῦ Βρεσθένης Ματθαίου τό 1948 καί ἡ Ὀφειλομένη Ἀπάντησις.

Ζ) Ἀποτίμησις τῆς Ἐκκλησιολογικῆς σημασίας τῶν Χειροτονιῶν Ἐπισκόπων ὑπό τοῦ Βρεσθένης Ματθαίου τό 1948.

Η) Αἱ Χειροτονίαι τοῦ 1948 ὡς Συνείδησις Ὀρθοδοξίας καί ὡς μέτρον Ἐκκλησιαστικῆς εὐθύνης ἐν ᾧ ἀντιμετρῶνται αἱ μετέπειτα ἐξελίξεις εἰς την Ἐκκλησίαν τῶν ἀπό Ματθαίου προερχομένων Γ.Ο.Χ. Ἑλλάδος Δηλώνομεν ἐκ τῶν προτέρω ὅτι:

Δέν ὑποστηρίζομεν τάς χειροτονίας τοῦ 1948 ἐπειδή εἴμεθα Ματθαιϊκοί Γ.Ο.Χ., ἀλλά εἴμεθα Ματθαιϊκοί Γ.Ο.Χ. ἐπειδή μᾶς στηρίζουν εἰς τήν Γνησίαν Ὀρθόδοξον Πίστιν τοῦ Χριστοῦ αἱ Χειροτονίαι τοῦ 1948.

Δεν υπάρχουν σχόλια: